كرده‌اند كه به گفتن اينكه ما ( به خدا و رسول ) ايمان آورديم وا گذاشته ميشوند ، و آنان ( بفتنه و فساد ) آزموده نمى گردند دانستم مادامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در بين ما باشد آن فتنه بر ما فرود نمى آيد ، پس گفتم : اى رسول خدا چيست اين فتنه‌اى كه خدا ترا به آن خبر داده فرمود : اى علىّ به زودى بعد از من امّتم ( بر اثر انديشه‌هاى نادرست ) در فتنه و تباهكارى افتند . ( 14 ) پس گفتم : اى رسول خدا آيا نبود كه در روز احد ( احد نام كوهى است نزديك مدينه به راه شام كه در آنجا جنگ كفّار قريش با مسلمانها در اوائل ماه شوّال سال سوّم هجرت واقع شده ) آنجا كه گروهى از مسلمانان به درجهء شهادت رسيدند ، و كشته شدن در راه خدا از من باز داشته شد ، و كشته نشدنم بر من دشوار گرديد ( و از اين جهت غمگين بودم ) به من فرمودى مژده باد ترا كه بعد از اين كشته خواهى شد پس به من فرمود : آنچه بيان كردى درست است ، هنگام دريافت شهادت شكيبائى تو چگونه خواهد بود ، گفتم : اى رسول خدا اين كار از موارد صبر نيست ، بلكه جاى مژده و سپاسگزارى است ( كشته شدن در راه خدا براى من بزرگترين نعمت و بخشش الهىّ است ) ( 15 ) و فرمود : اى علىّ زود باشد كه بعد از من مسلمانان بوسيلهء دارائيشان در فتنه افتند ( بر اثر كمى يا بسيارى مال و كسب از راه حلال يا حرام و صرف آنها در راه خير و شرّ آزمايش ميشوند ) و بسبب دينشان بر پروردگارشان منّت نهاده رحمت و مهربانى او را آرزو نمايند ( در صورتى كه آرزوى رحمت با بى باكى در دين و پيروى نكردن از خدا و رسول غلط است ) و از خشم او ايمن و آسوده خاطر باشند ( و حال آنكه ايمنى از خشم و دورى رحمت او مانند نا اميدى از رحمتش از جملهء گناهان بزرگ است ) و بسبب شبهه‌هاى نادرست و خواهشهاى غافل كنندهء ( از حقّ و كيفر روز رستخيز ) حرام او را حلال گردانند ، پس ( از اين جهت ) شراب را ( بمشتبه نمودن ) به آب انگور و خرما ، و رشوه را بهديهّ و ارمغان ، و رباء را بخريد و فروخت حلال مى شمرند ، ( 16 ) پس گفتم : اى رسول خدا در آن هنگام ايشان را به كدام مرتبه‌اى از مراتب به حساب آورم آيا آنها را مرتدّ و كافر بدانم ، يا بفتنه افتاده فرمود : در مرتبهء فتنه و آزمايش ( در دين ، زيرا ايشان نمى گويند شراب و رشوه و رباء حلال است تا منكر ضرورىّ دين شده كافر گردند ، بلكه از راه اشتباه كارى شراب را آب انگور و رشوه را ارمغان و رباء را سود خريد و فروخت مى پندارند ، و چون آب انگور و ارمغان و سود خريد و فروخت در دين حلال است آنها را نيز حلال مى دانند ) .